هوالحق

دوباره ماهی سرخ

دوباره آبی آب

دوباره عیدی ی من

غزل های ترد و ناب

دوباره دست های تو

سفره هفت سین من

وقت تحویل بهار

ساعت عاشق شدن

ما باید دوباره بچگی کنیم

سببزی بهار و زندگی کنیم

دوباره مادر بزرگ

رخت نو سوزن زده

تخم مرغ رنگی هم

از قفس در اومده

ساز پرناز تو کو؟

نت به نت از ما بگو

از ترانه چکه کن

در بهار شستشو کن

قصه ی دوباره ها

سکه یی به نام ما

دوباره شهزاده ایی

عاشق مرد گدا

دوباره لمس علف

عطر زاییدن گل

دوباره رنگین کمون

روی تنهایی پل

دوباره قایم موشک

سر چهار راه شلوغ

دوباره عید دیدنی

از غزل های فروغ

ما باید دوباره بچگی کنیم

سبزی بهار و زندگی کنیم

              عزیزم عیدت مبارک ......

این هم یکی دیگه این هم مال تو گلم.....

اگه سبزم اگه جنگل

اگه ماهی اگه دریا

اگه اسمم همه جا هست

روی لب ها توی کتابها

اگه رودم رود گنگم

مثل بودا اگه پاک

اگه نوری به صلیبم

اگه گنجی زیر خاک

واسه تو قد یه برگم پیش تو راضی به مرگم.....

بچه ها ادامش رو بعدا مینویسم آخه طولانی...............

دیشب مامانت اومد در خونمون گفت کسی خونه نیست به ماهان یعنی من بگو بیاد مواظب باشه تا ما بیایم.... وقتی با اون پای خوشکلم رفتم مامانت گفت اگه خواستی برو توی اتاق دینا.....

به آرومی همیشه وارد اتاقت شدم ولی دیگه تو نبودی که بخوام اذیتت کنم... تو هنوز اون پوستر دختر و پسر که کنار هم لب دریا بودن ودرنیاورده بودی..... زیرش بزرگ نوشته شده بود....

                                                دوستی را از ماهیان یاد بگیر

                                                که وقتی آنان را از آب میگیرند

                                                                میمیرند...

عزیزم ..... امروز روز عید برای خودم و خودت رفتم دو تا ماهی خوشگل گرفتم البته میدونم که تو از بوی ماهی بدت میاد ولی نمیشه.. قشنگیش به اینه.....

راستی میدونی بردیا ( داداشم ) روی گچ پام چی نوشته.....

بارون که بارید برو زیر بارون

به یاد دیداری اون روزامون

این همون شعری بود که تو روز آخر برام گفتی با نوشتی این شعر روی گچ پام حس میکنم که تو نوشتی آخه دست خطشم مثل تو شده..........

عزیزم این سال جدید ما با هم نیستیم اما بدان که هنوز دلداری در این دنیا داری که برایت هر روز مینویسد که تو را میخواهد.....

من هم میایم اما بدان که این روزها نه شاید چندی دگر.......

تا بعد خدا نگهدار........

وقتی برای نخستین بار چمعه را شنیدی کجا بودی؟

قصه دو ماهی قصه ی چند سالگی تو بود؟

نیاز را کنار عطر کدام یار تجربه کردی؟

هفته خاکستری را کدامین روز ورق زدی؟

چگونه از بوی خوب گندم مست شدی؟

حرف ، نفس، هجرت ، کودکانه ، همیشه غایب ، نفرین نامه ، قدغن ، بی بی آبی و.... را در خلوت کدام

شب نفس کشیدی؟

من در اینجا برای تو خواهم گفت که به هنگام نوشتن جمعه کجا بودم و در کنار نفس های کدام یار از

نیاز نوشتم.

آبی دریا قدغن

شوق تماشا قدغن

عشق دو ماهی ، قدغن

با هم تنها ،قدغن

برای عشق تازه

اجازه بی اجازه

پچ وپچ و نجوا ، قدغن

رقص سایه ها ، قدغن

کشف بوسه بی هوا

به وقت رویا ، قدغن

برای خواب تازه

اجازه بی اجازه

در این غربت خانگی

بگو هر چی باید بگی

غزل بگو به سادگی

بگو زنده باد زندگی

برای شعر تازه

اجازه بی اجازه

از تو نوشتن ، قدغن

گلایه کردن ، قدغن

عطر خوش زن ، قد غن

تو قدغن ، من قدغن

برای روز تازه

اجازه بی اجازه

عزیزم این آخر سال چی کار کنم.... تو بگو دلم برات تنگ شده راستی یه چیزی دیروز با داداشم بردیا مسابقه گذاشتیم .. چند تای دیگه هم بودن .... آقا ما با موتورمون سرعت گرفتیم اول بودیم ..ولی

نفهمیدم چی شد که آخر شدیم وبعد هم یکی محکم زد پشت موتور من هم کنترل رو از دست دادم و روی زمین ولو شدم و دستم شکست ویکمی سرم زخم شد .......

این از شروع سال نوی ما......

تا بعد فعلا.......

یا ستار

سلام... اینو مینویسم برای آنکه او نیستبرای اینکه او رفت و دیگر نیامد و به خاطر هزاران دلیل دیگر از عشقی که به دارم.... وحتی تنهاییم.......

عید و امسال عیدی ندارم گذاشتی رفتی عزیزم من بی قرارم

عید و امسال تنهای تنها به جای عیدی عزیزم من تو رو میخوام

از وقتی رفتی غمگین خونه گریم میگیره با هر بهونه

رفتی موندن با این همه درد هرگز نمیشه فراموشت کرد

عید و امسال عیدی ندارم گذاشتی رفتی عزیزم من بیقرارم

عید وامسال تنهای تنها به جای عیدی عزیزم من تو رو میخوام

اگر چه نیستی یاد تو اینجا عشقت توی قلب ماهاست

هر جا که هستی خدا به همرات دعای خیر پشت و پنات

هر جا که رفتی خدا به همرات

هر جا که هستی خدا به همرات

عزیزم دارم از دوری تو میمیرم.... راستی دیروز کیارا با شوهرش کاوه از آلمان اومدن..... کیارا وقتی جریان رو فهمید اونقدر اشک ریخت که اشک تک تک ماهارو حتی کاوه رو هم در آورد.....

عزیزم ببین چقدر آدما دوست دارن که به خاطرت چیکارا نمیکنن...... راستی دینا میدونی واست چی گرفتم از همون کسی که عاشقش بودی... کاکا...یه پوستر به اندازه کل اتاقت.....حال میکنی....

راستی اون عکسهایی بودن که توی تولد بهار گرفتیم رو داشتیم نگاه میکردیم هر چی عکس داشتی رو برداشتم گذاشتم توی یه پاکت به اندازه قلبت......

عزیزم دینا جان تو اینجا نیستی نمیدانی من از دوریت چه ها که نمی کشم.... از دوریت میمیرم و زنده میشوم..... حتی به خاطرت از دنیا هم گذشتم ولی باز تو نیامدی.... دیگر کاری نمیشود کرد...

با اینکه دوری ولی هنوز یه نوری توی قلب منه میگی هنوز هستی و داری باهام زندگی میکنی به همین سادگی که فکرش را میکنی...........

عزیزم عید نزدیک میشود ولی دیگر عیدی برای من نیست حتی هنوز اون پیراهن مشکی رنگی را که خودت برایم گرفتی را هنوز که هنوزه در نیاوردم....... عزیزم عید ، دیگر مثل آن زمان بچگی نیست که

به خاطر یکم بیشتر یا کمتر عیدی گریه کنیم.........

عزیزم تا حال چیزهایی نوشتم که دلم را میسوزاند.... ولی حال چیزی مینویسم ولی باز هم میسوزاند.... مرجان که یادت هست دختر خاله بزرگ من او همین امروز یک دختر به زیبایی بچگی های

تو به دنیا آورده واسم او را نیز دینا گذاشت ... به خاطر عشقی که نسبت به تو داشت......

عزیزم تا آن موقع مینویسم که دلگیر باشم........ نمیتوانم به کمکم بیایید....

به برگهای بهار و عشق و مستی

به آن که او را میپرستی

قسم ای نازنین تا زنده هستم

تو  را دوست دارم ومیپرستم

قدیم به دینای عزیزم که یادش مثل دوست داشتن و دیداری دوبارست.......

تا بعد

سلام...... خوبي عزيزم داريم به سال جديد نزديك ميشيم يادته عيد پارسال خودت بودي خودم  وهمه در راه بازگشت از مشهد بودن يادته.....

چه كيفي داد اون سال خودم و خودت تنها سر سفره نشسته بوديم... شنيدي كه اگه اون لحظه يه كاري انجام بديم تا آخر همون سال همون طوري هستيم...... ولي چرا نشد ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

من از عشق تو لبريز لبريز .... آشفته عشق توست اين قلب ناچيز.....

عيد و امسال تنهاي تنها .......

راستي از اون شاخه گلهايي كه برات آوردم خوشت اومد يا نه راست بگو وگرنه نارحت ميشما...... ميدوني كه خيلي هم ناراحت ميشم.....

راستي ماندانا دوست ندارم با اين اسم صدات كنم ( ماندانا ) اسم خودت كه خيلي هم ناز حتي قشنگ تر از از اين اسم اسم تو با دال شروع ميشه ....... تو ميخواستي اسمت فقط با ميم شروع شه مثل

اسم من......

ديگه خوش ندارم بگم ماندانا  ميگم ديناي عزيزم ...... چون اسم تو ديناست نه ماندانا........ سجاد گفت ناراحت ميشه بگي ماندانا اسم خودش رو بنويس بهش گفتم ولي ... ديگه ديگه....

ديناي مهربانم........

تو شيريني ترين لبخند زنگدگيم هستي....

فرشته ثانيه هاي تنهاييم......

ميدانم هرگز نميتوانم مهرباني هاي تو را جبران كنم......

ولي ميخواهم بدوني تا ابد عاشق تو مي مانم.....

                                                                   تا ابد......

                                      خيال كردم بري...... ميري از يادم

                                      تو رفتي و نرفت چيزي از يادم

                                     تو رفتي تازه عاشق تر شدم من

                                    از اوني كه بود بدتر شدم من.......

دينا با توام نه با هيچكس ديگه...... راستي دينا  مامانم براي تو هم سبزه كاشته گفت ميكارم ببر بزار سر خاكش .... بعد تو هي ميگفتي چرا مامان تو با من لج مامان بنده با تو لج نبود دوست داشت كه

اين كار ها رو هم اون زمان هم الان ميكنه نه ديگه........

عشق زير باران و با هم خيس شدن نيست

عشق آن است كه يكي براي ديگري چتر شود

و آن هيچگاه نفهمد كه چرا خيس نشده است

اين هم تيكه مخصوص تو كه توي دي ماه توي حياط برات گفتم كه بهار گفت اين

دو تا عاشقن...... يادته اگه يادت نيست من همه ماجرا رو يادم......

عزيزم تا بعد.......

سلام این شعر رو تقدیم میکنم.. به .... عزیز...

آخه عاشق این شعر بود.... و هست...

خانه دوست کجاست؟ در فلق بود که پرسید سوار.

آسمان مکثی کرد.

رهگذر شاخه نوری که به لب داشت به تاریکی شنها بخشید.

وبه انگشت نشان داد سپیداری و گفت :

(( نرسیده به درخت ،

کوچه باغی است که از خواب خدا سبز تر است

و در آن عشق به اندازه پرهای صداقت آبی است.

میروی تا ته آن کوچه که از پشت بلوغ ، سر بدر میارد ،

پس به سمت گل تنهایی میپیچی

دو قدم مانده به گل

پای فواره جاوید اساطیر زمین میمانی

و ترا ترسی شفاف میگیرد

در صمیمیت سیال فضا خش خش میشنوی

کودکی میبینی

رفته از کاج بلندی بالا جوجه بردارد از لانه نور

واز او میپرسی

خانه دوست کجاست ))

کاش میشد لحظه ها لحظه ها را تازه کرد

عشق را در قلبها دیوانه کرد

کاش میشد دست در دستان هم

درد و غم را خارج از این خانه کرد

کاش میشد عشق را معنا کنیم

بعد آن را هر زمان بخوانیم

کاش میشد در حیاط خانمان

باغ را پر از گل مینا کنیم

این رو هم تقدیم میکنم به همه نامرد های روزگار........

در حیرتم از مرام این مردم پست

این طایفه زنده کش مرده پرست

تا هست بذلت بکشند به جفا

تا مرد به غربت ببرندش به جفا

تا بعد .....

عزیزم امروز آخرین پنجشنبه سال مثل هر سال یا شیر برنج یا حلوا .....

ولی امسال رو مامان گفته حلوا.....

عزیزم امروز میام پیشت...... ناراحت هیچی نباش نگران نباش......

سر ساعت ۶ اونجام.... خداحافظ همین حالا.......

سلام.... ممنون از همه شما....

باران میبارید. صدای قطره های باران روی زمین چه نوازش ها دارد...

صدای خش خش برگها. صدای باران که قطراتش روی برگها میریزد

چقدر زیباست. حتی آن صدا که تو رو یاد من می آورد .آن

صدایی که سالهاست با باریدن باران تو به یاد من میایی.

آری همان صدایی که میگفتی بیا و عاشق شو . همان موقع رنگ و

بو و طعم عاشق شدن رافهمیدم.. ولی با قطع شدن باران صدای

تو هم دیگر به گوش نرسید آری صدای تو رفت ولی یاد و

خاطره ات همیشه با باریدن باران به یاد من می آید....

دوست دارم عزیزم.....

خودت گفته بودی که هیچ وقت موقع عید که میشه مشکی نباش

ناراحت نباش من الان دارم فقط با خاطرات عزیزت سر میکنم.

نوشتن به خاک آسانتر و به سنگ سختر است

با انگشت به خاک مینویسی و با چاقو به سنگ

نوشتهای خاکی میهمان اولین نسیم است

ونوشتهای سنگی میهمان تمام تاریخ

زندگی را به کدام یک مینویسی

     به خاک یا بر سنگ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

اشک در چشم تو لرزید

ماه بر عشق تو خندید

یادم آید که دگر از تو جوابی نشنیدم.( لحظه رفتنت )

راستی عزیزم دیشب از طرف تو هم از روی اون آتیش که پارسال

پریدی ولی امسال نه پریدم.... وشادی هم در حدی کردم که تو

دوست داشتی کل ترقه هام تمام شد.......

چهارشنبه سوری پارسال پات سوخت ولی چهارشنبه سوری امسال

هیچ بلایی به سرت نیومد من همه رو به جون خریدم....

عزیزم تا بعد......

دوست داشتم تند تند روزهای زندگی را ورق بزنم تا به آسمان دیدار تو برسم...... خوشا به حال

پرندگانی ه در حاشیه پنجره خانه تو قدم میزنن و روز را با اولین لبخند تو شروع میکنند و از تو چه

پنهان بعضی وقتها احساس میکنم بدون تو حتی اگر هم زیبایی های دنیا را در چشمهای بی فروغم

جا بدهم دلم نا تمام میماند اگر قلبم را با کارد بشکافی و سراغش را بگیری میبینی که نام توست

که بر رویش نوشته شده است وتنها تو..... ماندانا.....

آخر کی میگه که چطوری مرگ ماندانا را فراموش کنم....  راستی من قالب رو برای این عوض کردم که

هر کی میاد تو نگه تو دلمرده ایی البته من به خاطر مرگ ماندانا اینکار وکردم... بس .....

پس تا بعد فعلا...

مجبورم کردن ...این قالب خوبه.....

سلام..... اول از همه از تمامی دوستانم یکی مثل رویا و  سحر و حسین و حتی جسم زنده و..... که به من قوت قلب دادند که اینجا درست کردم منون و از اونهایی که اسمشون نوشته نشد عذر میخوام...

این هم یک تیکه دیگه از نوشته های منه ......

با تک سوار عشق به کجا ها میتوان روم ..آیا این تک سوار میتواند مرا به آرزوها رساند آری یا نه؟

اگر این تک سوار بیاید و مرا از این زندان آزاد کند چه میشود... آری چه میشود... عاشق تک سوار

عشق..

چه روزی میاید؟؟؟؟؟؟؟؟ و مرا به آسمان رویا ها میبرد و او میاید و مرا به آسمان عشق می برد . میترسم

که او دیر بیاید زمانی که معبد آرزوهایم ویران گشته است.....

قشنگ بود..... من میخوام که یه جوری مردن ماندانا رو از یاد ببرم میشه نظر بدین کمک کنید...

سلام...... این روزها همه میرن من هم که بعد از اون کار که دیوونه شناخته شدیم هیچ حق رفتن با این واون به بیرون رو هم ندارین ... چه بهتر... تنها م با خودم وخدام و ماندانا.....

من یک نویسنده هستم البته برای دل خودم بعضی اوقات مینویسم . این هم یکی از شرو ورهام اگه قشنگه یه نظر کوچیک بزارین یا لاقل در موردش یه چیزی بگین و برین....

به نام او که اگر حکم دهد همه محکومیم..

آنقدر آسمان بارید که آخر دل ما نیز شروع به بارش کرد

دل ما آنقدر بارید که گویبی آسمان باریده باشد.

خوب گاهی دل ما مثل آسمان صاف و گاهی پر از ابر سیاه که به رنگ شب..

نمیدانیم آخر چرا

آن لحظه که دل میشکند آسمان دل

غمگین و ناراحت و مثل ابرها شروع به غرش و بارش میکند.

چرا دل ما نمیدانیم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

شاید کسی که این دل را چند بار شکسته و عصبانی کرده

بداند پس بهتر از او پرسید؟؟؟

چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

تا فردا بای بای

سرنوشت ،ننوشت ...........گر نوشت..... بد نوشت....

اما باور کن ، سرنوشت رو نمیشه

از سرنوشت..........

زندگی چیست؟

نان، آزادی، فرهنگ، ایمان و دوست داشتن؟

شهید دکتر علی شریعتی

زندگی در دو لحظه میگذرد

یک لحظه در آرزوی آینده

یک لحظه در حسرت گذشته

دلم برای تموم عاشقا برای تموم دلدادها برای تمام آدمهای

مهربون که میشن و میسازن میسوزه ولی آخه کی دلش برای من

میسوزه نمیدونم..... یکی برام بگه چی کار کنم......

آخر شب میشنم واشک میریزم به حال همه و آخرش یکم برای خودم

اشک میرزم...... حالا شما هم همین کارو کنین برای اونایی که

دوستشون دارین گریه کنین وآخر برای خودتون.....

نگین که خودخواهی ولی طرفای شما بازم برمیگردن.... نگران

نباشید..................................

عشق زیر باران با هم خیس شدن نیست

عشق آن است که یکی برای دیگری چتر شود

وآن هیچگاه نفهمد که چرا خیس نشده است

اینو یه شب برام زیر بارون گفت ... این آخرین شبی بود که

باهاش بودم.... عاشقا.....تا بعد....

پنجشنبه شب بود کل فامیل جمع بودن در حال صحبت بودیم که عموی بزرگ بنده گفت عمو جان چرا غم اون دختره رو میخوری اون رفته اون مرده ..آخه آدم بود... آقا تا این حرف و زد گفتم.. بله عمو جان...

عمه بنده هم گفت عزیزم دختر مگه کم اومده این سمیرا که هم خوشگل هم تحصیلاتش بالا.... عمه جان بنده کاری به این جور چیزاش ندارم... همون موقع سمیرا اومد وگفت آره گلم من هم تو رو دوست

دارم هم..... -هم چی ..... هم هیچی از همینت خوشم مییاد......

نگاهی به مامان کردم وگفتم مامان من رفتم توی اتاق موقع شام بیدارم کن....

وقتی بهاتاق رفتم وعکسای ماندانا رو میدم میمردم یاد حرفم افتادم وگفتم مرد قولش.... حالا چطوری اون شیشه ایی  رو که خودت بهم کادو دادی رو برداشتم وکارو یکسره کردم........

(( عزیزم از اینجا به بعد رو بهار تعریف کرده))

مامان گفت برو به ماهان بگو بیا شام حاضر ولی هر چی در میزدم هیچکسی باز نمیکرد هی داد میزدم ماهان شام.... ولی انگار مرده بودی... همه به وحشت افتاده بودیم همه دور اتاق تو جمع شده بودیم

ولی تو در وباز نمیکردی تا اینکه در وشکوندیم اومدیم داخل و با صحنه ایی روبرو شدیم که هرگز قادر به دیدن اون نبودیم.... فرشته که دانشجوی پزشکی اومد ونبض تو رو گرفت وگفت درست نمیزنه باید زودتر

به بیمارستان بریم......... آره زود رسیدیم وگرنه تو مرده بودی....

آره من مرده بودم کاشکی میمردم آخه چرا منو نبردی.....دل من تنها دل من خونه دل من بیتو ....

عزیم همین امروز از بیمارستان مرخص شدم......به خاطر تو دیدی خودم رو هم کشتم...... ولی خدا نخواست منو پیش خودش ببره این هم از ما.....

یادته برام یه شب توی تابستون این شعر و خوندی گفتی .... به دل نگیر با تو نبودم که گفتم بمیر..

یادته برام نوشتی اگه عاشقم نباشی الهی بمیری

اگه دوستم نداشته باشی غیر من کسی رو داشته باشی الهی بمیری

بدش برات نوشتم همرو دروغ نوشتم خودم بمیرم ( آ خر هم که رفتی)

اگه تو یه روز خواسته باشی که منو دوست نداشته باشی

خودم بمیرم ... برات بمیرم... برات بمیرم..

نبینی قهر خدارو.. بدیای روزگار و ... الهی نمیری

بمونه سایت رو سرم میدونی برات دربدرم الهی نمیری

وقتی تو چشمات ذول میزنم با غم نگات فال میزنم.. وقتی میبینم

دوستم داری

از ته دل داد میزنم

اگه یه روز فرشته ها بخوان تو رو زود ببرن ( ولی اول تو رو بردن )

به اونا میگم که از قدیم ماهی رو با تنگش میبرن

الهی نمیری الهی بمیری برات میمیرم

آخه بی معرفت تو چرا رفتی منو تو این روزگار ناشی رها کردی حالا برا کی بگم ...... تو که هر چیزی از من میدونستی با خودت زیر یه چپه خاک ، خاک کردی.....

تا بعدا عزیزم......... که خدا اجازه بده بیام........

سلام قشنگم... سلام عزیزم.... سلام فدات ......

تو کجایی... حتی یه نشون از تو ندارم.. یعنی باید بیام اون بالا و بگم خدا آدرس این ماندانای منو رو بده آره ..... حالا چی کار کنم .... عزیزم یه شب از این شبا بیا به خوابم آدرس خونت که پیش خداست رو

بهم بده..... ماندانا آخه چرا تو چرا با من این کارا رو میکنی دیگه نمیتونم....

دیروز امتحان ریاضی داشتیم همون درسی که تو ازش بدت میومد... سر امتحان بودم که یاد تو افتادم وقطره اشکی از چشمام سرازیر شد که دبیر ریاضی آقای (( ق)) به بالای سرم اومد گفت ..ماهان اتفاقی

افتاده.. نمیدونستم چی جواب اون بدم اشکام رو پاک کردم شروع به جواب دادن کردم.... نتونستم برم خونه برای این اومدم پیش تو ولی تو حتی یه نگاه کوچیک بهم نکردی گفتی ماهان برو میخوام تنها باشم

دیگه طاقت نیوردم و از پیشت رفتم تا شب به خونه برنگشتم و آخر شب ساعت ۹ بود اره اومدم پیشت وهرچی تو دلم بود رو برات گفتم.......ولی تو ....آخه عزیزم چرا من که تو رو اینقدر دوست دارم برات

میمیرم نه دیگه نمیتونم...... ماندانای عزیزم ازت میخوام بیای منو با خودت ببری پیش خودت و خدا .اون موقع هم تو بودی هم اشکان ولی دیگه هیچکدوم از شما نیستید.... آخه بی معرفت تو میخوای بری

به سلامت ولی ازت میخوام که تو خوابم بیای بشی مثل ستاره..... این همون شعری بود که تو همیشه برام میخوندی میگفتی.. ماهان یه شب بیا بخوابم بشو مثل ستاره تو خواب دختری که هیچکسی رو جز

تو نداره..

عزیزم تا بعد برات مینویسم ... اونقدر دوست دارم که حاضرم باهات تا اون ور دنیا هم بیام....

اگه باور نداری خودم رو امشب با اون مرگ موشهایی که تو گفتی برام بگیر تا بزارم تو اتاقم میکشم..

میدونم که باور نداری ولی بدون که این آخرین کاری که میتونم برات انجام بدم.....

منتظرم باش امشب میام پیشت.....

خورشید و بردارو بیا آفتابی شو بخاطرم قرارمون یادت نره دوست دارم یادت نره

ببین حتی اگه مردی بدون که اون عشقت باهام

یکی بود یکی نبود تو دنیا یه جوون خسته بود

میون کلبه قلبش ماندانایی نشسته بود

روزا با طلوع خورشید پا میشد به یاد اون شبا از بوسه

مهتاب سر می زاشت به خاک اون

عسلی چشم عسلس پوست تنش پوست پری

کپلی لپ تپلی شازده خانوم یه گل پری

تک وتنها پسرک تو کوله بار غم ها

خودشو غصه هاشو سپرد به موج دریا

دیگه قلب یخ زدش بوسه مهتاب نمیخواست

همه عشق و وجودش آرزوهاش همون بود

همه بود نبودش خواسته هاش همون بود

ماندانا ببین من از دوری تو چقدر پریشونم .... من دیگه اون ماهان همیشه نیستم...

میدونی امروز اومدم سر خاکت و زار زار برای خودم و خودت گریه کردم.... راستی ماندانا برات از اون گلهایی گرفتم که دوست داشتی گل سرخ و گل رز آبی.

دور تا دور قبرت چیدمشون گفتم شاید دوست داشته باشی... ماندانا راستی یادته اون ساعته که برای عیدم گرفتی اون خوشگل یادته که..... دیروز با سهراب تصمیم گرفتیم پیاده برگردیم آقا رسیدیم خونه

گفتم سهراب ساعتم نیست اومدیم بر گردیم ولی نشد....

راستی قربون اون قد و بالات برم من برای کادوی عیدت چی بگیرم این عید بدون تو به نظر خودت خوش میگذره ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ از نظر من نه چون تو گل مجلس ما بودی فدات......

                                                      اشک در چشم تو لرزید

                                                      ماه بر عشق تو خندید

                                                      یادم آید که دگر از تو جوابی نشنیدم

این برای اون شب تلخ که وقت خواحفظی نبود وتو بدون اینکه بگی بزاری من بگم ماندانام خدا به همرات رفتی..... آخه چرا مگه تو از من بدت میومد .. آره...

ماندانای من کسی که نه برای من نظر میزاره نه حرفهای تو رو میشنوه پس فقط خودم و خودتیم.....

ای که بی تو خودم رو تک وتنها میبینم

هر کجا که پا میذارم تو رو در آنجا میبینم

برای اونی که گفته بو از خودت بگو:

نام:آواره                    شهرت : سرگردان                        کوله بار : حسرت

شغل : گدای محبت      سن: ۱۷ خزان                            جرم: عاشق شدن

نام مادر : ملکه غم       نام پدر : سالار غم                      صدایم : سکوت

دلم : خون                  حلاکم: غم واندوه                         محل تولد : دریای غم

تاریخ تولد : غم و اندوه            ماه : بدبختی                       روز : جدایی

ساعتی : غریب           دقیقه ایی :بی یاور                         ثانیه ایی : غم پرور

آدرس : شهر بی کسی           خیابان : اندوه                     کوچه : حسرت

پلاک : تنهایی                 طبقه : سکوت                            قفس : مرغ عشق

محبوبم،تورادر رویاهایم دیده ام

در خلوت خویش

روی زیبایت را.

تو همدم جان منی ونیمه دیگر زیبایی ام

که هنگام آمدنم به این جهان از آن جدا شد.

دلبندم،دزدانه آمده ام،

پاورچین پاورچین،

تا به تو رسم.

براستی تویی آیا

که در برابرم ایستاده ایی؟

از چه بیم ناکی؟

شکوه دنیا را رها کرده ام

تا با تو بهشت سرزمین های دور ره برم

و باده زندگی و مرگ را با تو از یک ساغر سر کشم

محبوبم،بیا به جهانی چنان دور رویم

که دست چرکین بشر را بدان راه نباشد.

             تقدیم به دنیای قلبم ماندانای زیبا

سلام محبوبم.... تو داری اونجا چیکار میکنی که یه سر کوچیک هم به ما نمیزنی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

اون روز یادته چله تابستون منو ، تو ، بهاره و امیر یل... یادته موقعی که سوییچ رو از بابا گرفتم چه عشق و صفایی کردیم.. امیر یل تا دوست دخترش رو دید پیاده شد و رفت وما سه نفر مونده بودیم....

چه حالی کردیم صدای ظبط تا ته زیاد بود که تو هی میگفتی ماهان کمش کن.... آخه تو از صدای بلند بدت می اومد اینها رو که یادته آره بی معرفت.... وای وقتی پلیسا ما رو دیدن چی کار کردن منو از ماشین

پیاده کردن یه کتک مفصل خوردم بهار هی جیغ میزد و تو هم نمیتو نستی اونو آروم کنی.. تا موقعی که اون سربازه با ضربه باطلمبش کمر منو سیاه کرد تو شروع به جیغ زدن کردی من هم از حال رفتم.... یادته

گلم...موقعی که بردنمون پاسگاه تو هی میگفتی به خدا دختر خاله پسر خاله هستیم ولی آنها نه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ یادته اون آدم بی شخصیت چطوری زد تو گوشم تا اینکه مامان بابای منو

تو اومدن چه غوغایی شده بود نه مامام چطوری داد میزد و اسم منو میبرد که همه دور ما جمع شدن و آخر هم تو اومدی منو بلند کردی گذاشتیم روی صندلی یادته ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

قشنگ من سلام ........ چی کار کنم از دوری تو دیگه نمیتونم .......

از تمامی کسانی که منو در این موقع تنها نگذاشتن ممنونم....

خدا دوست دارم چطوری بنویسم کمکم کن.... دنیا برام کوچیک شده دیگه نه ماندانا هست نه مهشید...

آخه چرا ماندانا منو گرفتی اونکه کاری نکرده چی کارش داشتی....

خدا بهش کمک کن اون هیچکسی رو اونجا نداره..فقط تو داره...

خدا بهم کمک کن میخوام برات بنویسم ولی نمیدونم چی بنویسم بهم کمک کن‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍م...............

هر که رفت.....

پاره ایی از دل ما را نیز با خود برد......

اما ...... او که با ماست....

او که نرفته است.....

از او پرسید؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

که چه میکند با دل ما..!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

به برگهای بهار و عشق مستی....

به آن که اورا میپرستی .................

قسم ای نازنین تا زنده هستم.............

تو را دوست دارم میپرستم.....

ماندانا جان................................

راستی دارم گیج میشم تو که میگفتی من از قبر میترسم آخه چرا ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

راستی الان اون اندام لاغر مردنی تو رو دیدم .راست میگفتن که تو خیلی لاغری ولی من به هیچ عنوان باور نمیکردم.لاغر من، خوشگل من.........

نمیدونی امروز قید درس ومشق و زدم میدونی الان که دارم اینو مینویسم دارم با اشک مینویسم....دیگه دارم میمیرم بیا پیشم عزیزم....... گلم میدونی امروز سر قبرت چطوری اشک میرختن البته میدونم که میدونی...... اشکان هم بود اون وسط همه جدا من هم جدا............

امروز برای اولین فرستادنم توی قبر راستی جات خوب بود؟ من دست به تو زدم میدونی که اولین باری بود که اون اندام کوچیکت رو توی دست میگرفتم... بعد از این کار من اومدم بیرون همه سر قبر تو در حال

داد و فریاد زدن بودن ولی من به خاطر تو که بهم گفتی جلوی هیچ آدمی به جز من و عشقت جلوی کس دیگه گریه نکن یا اشکات بزار برای اون لحظه که تنها باشی .... همون کاری کردم که تو گفتی رفتم یه گوشه زار زار اشک ریختم.....

بعد هم وقتی همه رفتن اومدم پیشت دیگه همشو میدونی ......عزیم دیگه چیکار کنم یعنی باید فقط اشک ریخت .................................................

یکی بهم کمک کنه..........

یادته اون روز تو حیاط برام چه شعری گفتی.....

هیچ وقت عشق رو از کسی گدایی نکن .................

چون هیچ آدمی بهترین چیزش رو به گدا نمیده.......

                     عزیزم تا بعد...... ....

                    هنوزم دوست دارم دلم میخواد داد بزنم...

                     تو پریزاد منی چطور ازت دل بکنم......

سلام قشنگترین لحظه زندگی من ...............آخه واسه چی رفتی تو که منو میکشی تا کی باید منتظر بمونم . دیگه نمیتونم بیا و منو هم با خودت ببر..ماندانا....

اون روز یادت ۸مرداد با دوستت مهسا تو خیابون داشتین از بازار برمیگشتین منم محض یه کم اذیت پشت سرتون اومدم ، تا اومدم طرفت کیفت رو که انگار یه چماغ هم گذاشته بودی زدی تو سرم... راستی چی گذاشته بودی تو اون کیف سنگینت..... همون موقع مهسا هم که تکواندو کار ماهری بود

زد زیر چشمم رو کبود کرد تو هم به خاطر اینکه کلاس بزاری اومدی بری پات به یه سنگی گیر کرد و افتادی من هم دیگه نتونستم موتور رو نگه دارم افتادم روی زمین و موتور هم افتاد رو پام یادته ...

یادته وقتی فهمیدی منم چه کولی بازی درآوردی منو بردی بیمارستان حالا تو زدی سر و پای ما رو شکوندی اون سنگه هم زد دست تو روشکوند..........................

سلام نمیدانم برای چی الان این طوری شد.... تا الان توی بیمارستان میخندید باهم حرف میزدیم ولی نمیدونم برای چی این لحظه این موقع که من دارم میمیرم اون هم رفت .......اون صمیمیترین کس زندگی من بود..... ماندانا..... دخترکی با هزاران خاطره بزرگ و کوچک.....................

اون موقع دستاش تو دست خودم بود نگاهی بهم کرد و گفت:ماهان رفتم چیکار میکنی با دوریم ... گفتنم...میمیریم.... بدون اینکه حتی یه خداحافظی کوچیک کنه رفت.............................

اون بالا پیش خدا تا واقعا درسته ((وعده دیدار توی خواب و بیدار)) اون رفت حالا درد ودلم رو برای کی بگم برای مهشید که رفت یا برای ماندانا هیچ کدام همه حرفام رو باید اینجا بگم اگه شما باور کنین......

این اتفاق دقیقا بعد از پست آخر من به شما ساعت ۱۰:۱۵ دقیقه شب توی بیمارستان اتفاق افتاد حالا نمیدونم اون واقعا منو دوست داشت یا اینکه...........................

این شعر مال اونه برای اونه.............................

شبی غمگین.. شبی سرد.. شبی بارانی..

مرا در غربت فردا رها کرد

دلم در حسرت دیدار اوماند....

مرا چشم انتظار کوچه ها کرد...

به من می گفت تنهایی غریب است

ببین با غربتش با من چه کرد....

تمام هستی ام بود و ندانست...

که در قلبم چه آشوبی به پا کرد....

او هرگز شکستنم را نفهمید....

اگر چه تا ته دنیا                  

                                            صدا کرد!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

   تقدیم به تو ماندانای عزیز تا اون ور دنیا هم اگه بری میگم دوست دارم دیوونتم خاطر خواتم.......

بنگر به چرخ زمانه که کمر شکن است................

مناز به رنگ لباست که آخرش کفن است..................

 اینها موقعی مینویسم که دیگه نتونستم تو اون بیمارستان بمونم با اشک حسرت دیدن دوباره او...

وعده ما به قیامت عزیزم.......

دیگه نمیخوام از اون لعنتی بنویسم میخوام در مورد خودم و درونم بنویسم.........از امروز میخوام برای دل خودم بینوام بنویسم نه اون لعنتی................

امروز زنگ آخر بیکار بودیم دبیر نداشتیم.... منو سجاد و رضا یه گوشه حیاط بودیم و مسخره رضا میکردیم که این خاطر خواه یکی شده ونمیگه.. آقا بعد یکم مسخره بازی رفتیم اون طرف حیاط که مهدی ،شهاب و

مجتبی نشسته بودند یکمی مهدی رو اذیت کردم کفشمو زدم بهش که دادزد شهاب آقا اینو گفت اونا ریختن سر من بدبخت من هم یه لنگ کفشم و در آوردم پرتاب کردم طرف شهاب ،شهاب نامرد هم اونو

پرتاب کرد توسطل آشغال..................اینم از شنبه کثیف ما.........

راستی یه چیز دیگه اشکان هم رفت گفت من هنوز خاطر خواشم و از این شرو ورها و رفت ومن تنها اینجام.....این شعر هم برای دل عاشق بینوای خودم................که بعد از این عاشق نشه.....

به ولله که جانانم تویی تو

به سلطان عرب جانم تویی تو

نمیدونم که چونم یا که چندم

همی دونم که درمانم تویی تو

گریه کنین مسلمونا.................اینو من برای اون لعنتی ننوشتم برای دلم نوشتم بس......

در آخر از همه شما که برام یه پیغام کوچیک گذاشتین.... تشکر......     تا بعد

اون روز براي خريد بعضي از وسايل مثل تخته اين جور چيزا براي مدرسمون به همراه اشكان((رفيق فابريك)) به خيابون رفتيم.. اشكان گفت:بيا از اين طرف بريم حالا آدرس خونه عشقم بود.

فكر كردم قصدي نداره با خوشحالي نگاش كردم و گفتم اشكان ميدوني اينجا كجاست نگام كرد و گفت خوب من چه ميدونم. ميدوني اينجا خونه هموني كه گفتم خاطر خواشم. با حرف من محكم زد تو گوشم

و گفت :تو غلط كردي؟ به تو هيچ ربطي نداره ... چي ميگي اينجا خونه عشق مهشيد منه... چي ميگي اشكان تو كه گفتي خونش جاي ديگست.....

آقا بعد از اون ماجرا فهميدم كه اشكان هم خاطر خواه مهشيد ..... مهشيد تك دختر بود حالا ديگه هيچ كاري هم نميشه كرد مهشيد رفت دنبال عشق بازي خودش و ماهم تك وتنها... در گورستان عشق خود

يعني بايد باور كنم ديگه نيستي.........

لعنت به تو ای روزگار لعنتی خسته شدم.....

از این سکوت از این شعرای نفرتی.......

تا کی غمو و گریه و شکستن بغض صدا تا کی........

باید سیاه باشه قشنگیای شعرای ما............

من همش تو این زمونه میگم آره ولی اون میگه نه چیکار کنم که اونم بگه آره... شما بگو چیکارش کنم.

اون روز برای اولین بار بود که میدیدمش تیپ مدرسش رو زده بود ولی اصلا به اونا نمیخورد با خودم گفتم تو میری مدرسه عروسی گفتیم بیخیال دنیا .... چند روزی گذشت هر روز میدمش انگار ازش خوشم اومده بود ولی آخه چرا اون نمیدونم...

چند روزی بود که ندیده بودمش انگار زندگی برام بی معنی بود(( اینجاش بلف بود به بزرگی خودتون ببخشید)) تا اینکه از مدرسه به همراه برو بچز برمیگشتم وقتی دیدیمش خندم گرفت خوب آدم عاشق همینه دیگه............

حالا این وبلاگ هم مال اونه یعنی برا اونه واسه اونه مال اونه ..... زمونه هم بد دردی واقعا هیچ کاریش نمیشه کرد.... آدم عاشق عاشق آِدم مجنون هم که مجنون البته با عاشق فرق داره...

تا بعدا فعلا  

خداحافظ همین حالا که من تنهام

من هم یه دوست مثل همه.  اولین چیزی که مینویسم اینه برای تمام عشاق ایراتنی.....

زندگی بد دردی است

کسی را که دوستت دارد تو او را دوست نداری

و کسی که تو او رادوست داری او تو را دوست ندارد